کیانای من، کیانای ما، تمام زندگی من وپدرت وقتی به دنیا اومدی خیلی کوچولو بودی ،۲٫۸کیلو وزن ۴۹ سانتیمتر قد داشتی دور سرت هم ۳۴ سانتیمتر بود… خوب به خاطر دارم اولین نگاهت را با چشمان درشت و سیاهت با نگاه پاک ومعصومت وقتی در اوج دردهایم تو را در آغوش من گذاشتن از تمام دردها رها شدم….

تشکر ویژه از خدا

خدایا شاید داری صبر و تحمل من را امتحان می کنی شاید هم داری به من یادآوری می کنی که سلامتی چقدر ارزشمند است در مورد اول باید اعتراف کنم که واقعععععععععا ضعیف و ناتوانم در مقابل حتی سرفه یا عطسه بی دلیل کیانا به هیچ وجه تحمل لحظه ای بیماری و بی رمقی چشمانش را ندارم اما در مورد دوم حق داری نیاز به تلنگر داشتم تا به یاد بیاورم تا لحظه ای از شکر سلامتی خودم ، خانوادم و دوستانم غافل نشم با ارزش ترین نعمتی که داریم و شاید کمترین سپاس را از این بابت انجام می دهیم بیشتر وقتها فراموش می کنیم و سالم بودن را طبیعی تلقی می کنیم غافل از اینکه درهمین لحظه هستند مادران و پدارانی که حاضرند تمامی ثروت و دارایی خود را بدهند تا کودکشان فقط ثانیه ای بی درد باشه اما….
خدایا هزاران سپاس و تشکر برای سلامتی خودم ، همسرم ، کیانا و همه کسانی که دوستشان دارم

خدایا اما خیلی برام سخته باور اینکه شاید باز هم برای کیانای من اتفاقی بیافته که من مجبور باشم توی چشمان معصوم پر از ترس و اضطرابش نگاه کنم و با صدایی بغض آلود بگم هیچی نیست باور اینکه شاید من توی این لحظات کنارش نباشم …

خدایا مرسی برای همه چیز،برای بودنت کنار من و خانواده ام ، مرسی برای محافظت از فرشته کوچکم …

کیانای من فقط همین قدر بدون که تمام زندگی من تمام دلیل بودنم و نفس کشیدنم تو هستی ، دوستت دارم

خوشحال میشیم نظرتون رو بدونیم