کیانای من، کیانای ما، تمام زندگی من وپدرت وقتی به دنیا اومدی خیلی کوچولو بودی ،۲٫۸کیلو وزن ۴۹ سانتیمتر قد داشتی دور سرت هم ۳۴ سانتیمتر بود… خوب به خاطر دارم اولین نگاهت را با چشمان درشت و سیاهت با نگاه پاک ومعصومت وقتی در اوج دردهایم تو را در آغوش من گذاشتن از تمام دردها رها شدم….

خداحافظ کلاس اول

امروز آخرین امتحان کلاس اول را دادی و تعطیل شدی چقدر زود می گذرد زمان ….

کیانای من شیرینی نوشته های تو با دست خط کودکانه ات بهترین لحظه های اولین سال تحصیلی ات برای من و بابا بود اولین دوستت دارم را که برای ما نوشتی هیچ وقت فراموش نمی کنیم اولین نامه ای که وقتی قهر کرده بودی با کلی اشتباه و یا اولین کارت تبریکی که با سلیقه و ذوق کودکانه ات ساخته بودی …

و امسال روز مادر بهترین و غافلگیرانه ترین هدیه را از دستان کوچک و پر مهر تو گرفتم:

صبح قبل از مدرسه این نامه را به من دادی در حالی که من در نبود بابا اصلا انتظار نداشتم که تو این روز را به یاد داشته باشی چه برسه که کارت هم برایم درست کرده باشی با گرفتن با ارزشترین هدیه به مادر بودن خودم افتخار کردم ، دوستت دارم زیباترین فرشته زمینی…

ضمنا بابا مهدی هم مثل همیشه با یکی دیگه از سورپرایزهایش روز مادر امسال را برای من یکی از به یادماندنی ترین روزها کرد عاشقتم مهدی عزیزم….

خوشحال میشیم نظرتون رو بدونیم