الان بابا مهدی از زیر قران رد شد و بعد از ۵-۶ روز دوباره تهران رفت و من هنوز در بسته نشده بود که دلتنگش شدم این چند روز که بابا برگشته بود خیلی بهمون خوش گذشت البته تو الان شانس آوردی و طراوت اومد خونمون و الان گرم بازی هستی خونه پر شده از صدای خنده های کودکانه تو کاش می شد همیشه مثل کودکان ساده زیست ساده خندید و ساده فراموش کرد موقع خداحافظی یک بوس آبدار لپ بابایی را کردی و گفتی ” مواظب باش سالم برسی”
ظاهرا نگرانی من روی تو بی تاثبر نبوده آخه بابا مهدی اینار با ماشین می خواد بره خدایا من و کیانا بابا مهدی را به تو سپردیم خودت مواظبش باش.
کیانای من چند وقتی می شه که باز کارهای من و بابائی خیلی خیلی زیاد شده ، من و بیشتر از من بابا مهدی به معنی تمام خسته ایم ، خسته ایم اما مصمم، خسته ایم اما امیدوار ، خسته ایم اما کنار هم ، خسته ایم اما عاشق هم
کیانای من امروز رفته بودیم مرکز سنجش کودکان بدو ورود به مدرسه ، من توی ماشین موندم و تو و بابایی با هم رفتین چند ساعتی که منتظر بودم به این فکر می کردم که دیگه وقت آن رسیده که باور کنیم تو داری بزرگ می شی آنقدر بزرگ که بتونی بنویسی و بخونی اصلا باورم نمی شه که تو می خواهی به مدرسه بروی اما باید باور کرد روزی می رسد که تو خودت این سایت را خواهی خواند و یا روزی که تو نویسنده این پست ها خواهی بود…
دختر کوچولوی بزرگ ما، هر چی بیشترمی گذرد بیشتر درک می کنیم که بودنت چه خوبه و دقایق زندگی ما با بودنت چه زیباتر شده مطمئن تر می شویم که داشتن تو ارزش تحمل تمام سختی ها را داشته و مصمم می شویم که زیباتر شدن آینده تو ارزش تمام خستگی های این روزها و یا حتی بیشتر از اینها را دارد.
می خواهم اگر روزی این سطرها را خواندی بدانی که ما، من و پدرت ، ۱۰۰% تلاشمون و هدفمون آسودگی و زیبایی آینده تو بوده تویی که با ارزش ترین برای ما هستی و نگاهت ، صدایت ، خنده هایت ، گریه هایت و حضورت برای ما و لحظه های ما تماما موج مثبت انرژی بوده و هست
با تو می شود تمام خستگی ها را فراموش و تمام سختی ها را خاطرات زیبا کرد
با تو می شود نهایت عشق را در پس گذر هر ثانیه لمس کرد
با تو باور می کنیم که خدا همین نزدیکی هاست باور می کنیم که دوستمان دارد باور می کنیم که در پس هر سختی هدیه گرانبها منتظرمان است
